In een belevingsmuseum moet er ook kunnen geproefd worden.  Er werd gesnoept van een tiental soorten chocolade, waaronder ook de nieuwe "ruby"-variant: met een fruitige toets, en roze van kleur. In de ateliers wordt effectief gewerkt, dus men kon het maakproces van nabij volgen. Het laat zich raden dat velen achteraf in de museumshop nog een kleinigheid meepakten "voor thuis". Na een voortreffelijke lunch in het museumrestaurant , konden we in een stralend lente-zonnetje de straat op.  Om het hoekje begint de Van Wesenbekestraat , versierd met een indrukwekkende Chinese Toegangspoort. Jawel, aangekomen in het Antwerpse ‘Chinatown’.  De Sun Wah is tot ver buiten Antwerpen gekend als de grootste Aziatische supermarkt van het land, maar de kleine kruideniers met hun uitstalling van exotische groenten en fruit hadden veel bekijks.  Onze gids, een kranige dame van onze leeftijd, met tal van weetjes over de toch bijzondere culturele en religieuze achtergrond van deze mensen , leidde ons ook langs Kung Fu - zaaltjes , scholen waar Mandarijns onderricht wordt en  Chinese drogisterijen .  Zo belandden we ook op een adres  waar een Chinese dame ons wilde inwijden in  hun genees-technieken.  Enkele van onze leden kregen al meteen een behandeling met kruidenolie voor enkele kwaaltjes, en die bleken  nog effect te hebben ook.  Maar vooraleer ze met haar acupunctuurnaalden kon uitpakken, zeiden we dat de bus wachtte en we dringend verder moesten.  Dat was gelogen, want er restte nog ruimschoots  de tijd voor een terrasje op de Keyserlei.