Comedyvoorstelling "Toen de dieren nog spraken" Joeri CORTENS

Tijdens deze unieke voorstelling duiken we in de communicatie tussen mensen, dieren en planten.

Tijdens de comedyvoordracht “Toen de dieren nog spraken” nam Joeri Cortens ons mee naar de dierlijke oorsprong van ons eigen gedrag. Met veel humor, interactie met het publiek en muzikale begeleiding toonde hij hoe sterk wij nog steeds op dieren lijken. Het geheel werd op een aangename en ludieke manier gebracht, waardoor wetenschap en lachen hand in hand gingen. Cortens vertelde hoe mannen onbewust de mooiste vrouw kiezen bij het zien van twee gelijke foto’s wanneer die een ovulatie heeft. Een grappig, maar tegelijk verrassend inzicht in hoe biologie onze keuzes mee stuurt. Dat apen die elkaar luizen, dit niet alleen doen om de luizen. Het is ook een manier om een band te creëren en sociaal contact te onderhouden. Zoals hij dit bij één van onze leden uitprobeerde met een massagespin, waardoor haar polsslag daalde🤭  Dat geluiden van vinken anders klinken naargelang de streek waar ze verblijven: in Vlaams-Brabant klinkt de Suskewiet maar in Luxemburg niet. Ook bij vogels bestaan dus dialecten. Dat mensen elkaars bewegingen na-apen, konden we zien wanneer één van onze leden een gezellig onderonsje had met Joeri aan een tafel. Zij deed dezelfde bewegingen na zonder het te beseffen. Zij mocht ook nog de scene naspelen van “The Lady and the Vagebond” met de spaghettisliert. Dat nabootsen versterkt het gevoel van verbondenheid.

Hij vertelde ons dat er vijf erkende emoties zijn die belangrijke uitdrukkingen weergeven (kwaad, verdrietig, blij, vrolijk en verbaasd). Deze gezichtsuitdrukkingen worden over culturen heen herkend en zijn een erfenis uit onze dierlijke tijd. Hij toonde ook aan dat de krachtige dans met stemgeluid en lichaamstaal van de Maori met hun Haka ons kunnen verbazen. Die dans toont hoe imponerend en indrukwekkend groepsgedrag kan zijn. Dat de kleurencombinatie geel-zwart wijst in de natuur op gevaar, denk aan wespen. Ook wij mensen hebben die waarschuwing overgenomen, bijvoorbeeld in verkeersignalisatie. Hij maakte er ons op attent dat we niet alle kleuren van de regenboog kunnen zien, zoals het ultraviolet licht, maar dat bijen en andere dieren dit wel kunnen. Voor hen ziet de wereld er dus heel anders uit dan voor ons. Tot slot toonde Cortens hoe een familie een eigen woord vormt (een familect) voor iets dat enkel hen eigen is. Zo ontstaat een eigen “familietaal”, net zoals dieren groepsgebonden signalen hebben.

“Toen de dieren nog spraken” was een onderhoudende en leerrijke voordracht. Cortens liet ons lachen met wat we gemeen hebben met dieren en zette ons aan het denken over de signalen, gebaren en geluiden waarmee we nog altijd met elkaar communiceren. Het was een warme, grappige en aanstekelijke voordracht. Het publiek werd voortdurend betrokken bij de voordracht. Een prettig verteltempo met hier en daar een vleugje nostalgie. De muzikale begeleiding gaf het geheel extra sfeer en ritme.

De kleurrijke beschrijvingen, de herkenbare geuren, de rake geluiden en vooral de uitstekende imitaties maakten van de namiddag in de Paradijshoeve een gezellig en memorabel evenement. Een aanrader voor wie van dieren en droge humor houdt - kortom een wervelende namiddag voor alle aanwezigen.