Net zoals elk stripverhaal van Nero afsluit met een wafelenbak sluit ook NEOS Kluisbergen elk jaar af met een wafelenbak. En de NEOS madam Pijp is altijd Irène Fraeye. Ook dit jaar was Irène al van ’s morgens zes uur in de weer met het maken van het deeg. Onder het mom : hoe langer hij rijst hij luchtiger de wafel, stond ze op 11 december nog voor zonsopgang in de potten te roeren… Zes liter deeg was er voorzien, want de botten en spieren van de leden van NEOS Kluisbergen zijn weliswaar hier en daar al was stram, maar de maag functioneert nog perfect!
Vanaf 14u werd er dan, door enkele bereidwillige vrijwilligers, effectief gebakken. Die zorgden ervoor dat er tijdig één mislukte, zodat zij die al vroegtijdig konden ‘scheefslaan’. Klokslag 15 u kwamen de eerste hongerigen toe. Gelukkig was er toen al een grote voorraad lekkers ter beschikking, want de stapel wafels smolt even snel als de boter die te dicht bij het wafelijzer stond…
Tussen de wafels door werden ondertussen de nieuwtjes van de gemeente uitgewisseld. Al waren die niet altijd goed verstaanbaar omwille van een te vol gepropte mond. 
Net als vorig jaar begaven de zekeringen van de bakplaats het een tijdje. Drie wafelijzers konden de voorziene elektriciteitsleidingen blijkbaar de baas. Maar de aanwezige snoepers lieten het niet aan hun hart  komen, want onder de schijn van het smartphone-lichtje bleven ze maar wafels ophalen. Al waren ze, door het  afkoelende wafelijzer, iets minder heet. Irène (de plaatselijke madam Pijp, weet je nog…) zag dat het goed was en concludeerde dat haar half-warme wafels nog altijd de moeite waard waren om de afstand naar het wafelijzer af te leggen. Gelukkig was Jean-Claude Deconninck aanwezig. In zijn actieve leven een gewaardeerde elektricien. De brave man haalde met plezier nog eens zijn kennis over weerstanden naar boven en herstelde het vervelende euvel in een minimum van tijd. Een, met liefde gebakken, dubbele wafel was zijn gesmaakte beloning!!
Net op het moment dat we begonnen de vrezen dat de zes liter deeg van Irène niet voldoende zouden zijn, bleken de magen hun maximale verzadigingspeil toch bereikt te hebben . Enkele kleinkinderen zullen de geringe overschot wafels, de dag daarop, met plezier soldaat hebben gemaakt.
De wafelenbak van NEOS was opnieuw een enorm succes en ik heb zo een vermoeden dat het een jaarlijkse ‘blijver’ zal zijn! Gelukkig zijn er nog zekerheden in het leven…

Carlos Liviau