Tijdens de Nieuwjaarsreceptie van maandag jongstleden zei iemand, met gepaste trots, Neos is de snelst groeiende vereniging van Rijkevorsel. Op één jaar van 0 naar 134 leden!

Voila! Dat moest er even uit. Wij van Neos mogen daar best trots op zijn. En wij van Neos mogen ook gerust zeggen dat we dat verdiend hebben. De activiteiten die we organiseerden het afgelopen jaar, én de activiteiten die we in de steigers hebben staan voor 2026 zijn insane, bangelijk, crimineel … Afin , verzin zelf nog wat positief aanvoelende adjectieven, ze zijn altijd toepasbaar.

Vorige maandag organiseerde Neos haar eerste Nieuwjaarsreceptie in De Singer. Er was hard gewerkt aan de formule. Welke drankjes, welke hapjes, wat mag dat kosten (want na één jaar werking zit er nog niet zoveel in kas).

De Singer, een oud naaiatelier, is een gezellige zaal. Maar in januari kan het er koud zijn. Er werd dus flink wat hete lucht de zaal ingeblazen om onze gasten die omstreeks 18,00 u. de zaal binnenvielen , een warm welkom te geven, al dan niet met het obligate glas Cava , fruitsap of zelfs, godbetert, het eigen Neosbier.

Terwijl de voorzitter, geflankeerd door zijn charmante ega , de gasten verwelkomde en Magd, onze immer vriendelijke en alziende barvrouw,  de dorstigen laafde, zat op de hoek van de toog een man, enigszins voorover gebogen, de stilletjes vollopende zaal te overschouwen.

Het was een bijzonder man, een begenadigd pianist en een bevlogen verteller . Wie op 22 april aanwezig was in de Singer voor zijn vorige voorstelling, weet over wie we het hebben. Mark Erkens is zijn naam en ik durf wedden dat voor 22 april 2025 niemand in Rijkevorsel gehoord had van deze geweldige artiest. Mark Erkens is een pianovirtuoos die moeiteloos de muziek van  Mozart en Queen samenvoegt in één pianowerk om daarna  geschiedkundig onderbouwd en met feiten gestaafd te vertellen wat deze twee meesters, de ene 200 jaar geleden, de andere 50 jaar geleden , met mekaar gemeen hebben.

Veel dus! De bruggetjes die hij gebruikt om zijn anekdotische verhalen te vertellen, gaande van het verhaal hoe Mozart aan zijn naam kwam (Wolfgang Amadeus) tot het verhaal hoe hij op zijn sterfbed (op 38 jarige leeftijd) zijn laatste Requiem net niet afkon werken, hij weet het telkens zo boeiend te vertellen… Gedurende anderhalf uur kon hij de meer dan 70 Neosleden het zwijgen opleggen.

Anders dan de vorige keer, zijn adoratie voor Queen zal daar voor iets tussen zitten want uiteindelijk werd hij, net als wij, in de jaren 70 groot met de muziek van Freddy Mercury, doorspekte hij zijn verhalen met persoonlijke gedachten en herinneringen. Zo gaf hij , terloops en in alle bescheidenheid aan, les gegeven te hebben in het Lemmensinstituut en er directeur was in de laatste jaren van zijn carrière .

Om acht uur, toen zijn voorstelling er op zat had iedereen het gevoel een fantastische avond meegemaakt te hebben terwijl de receptie (met overheerlijke hapjes) nog moest beginnen! Terwijl het applaus voor Mark uitstierf, klom de voorzitter het podium. Hij had nog wat woorden op papier voorbereidt die hij nu debiteerde, schielijk alsof hij de mooie volzinnen ter plaatse improviseerde. Jo bedankte de pianist die ondertussen naast hem was komen postvatten. Jo, ook een groot Queen -fan, beschreef zijn verbazing over de gelijkenissen tussen de twee grootmeesters van de muziek.

Plots onderbrak Mark de voorzitter , zich afvragend hoe het kon dat Jo op papier had staan wat juist daarvoor was gebeurd! Iedereen zag en hoorde het gebeuren. Het was een trap onder de gordel. Een lichte trap en vriendelijk gegeven, maar toch. Iedereen hield de adem in! Hoe zou hij reageren. Ik zag een moment van twijfel. Even maar. Jo is echter ook niet van gisteren. Hij antwoorde gevat met een one-liner en de nodige humor.

Mark Erkens, een getalenteerde pianist, een onderhoudende verteller, maar in zijn vrije tijd is hij een smeerlapke.

Dirk Vermeiren