Ga je mee verdwalen? Ik weet de weg. Het zou zo maar een citaat van de wandeldag van 23 april kunnen zijn. Met z’n elven, onder een stralende zon, op pad in natuurgebied Lozerheide. Anders dan de naam doet vermoeden, zal je in Lozerheide geen heide meer vinden: het oorspronkelijke landschap werd vanaf de 19e eeuw met kanaalwater bevloeid om hooi te winnen en vervolgens werd het bebost met populieren om er lucifers van te maken. Nu is het een prachtig natuurgebied met rijke variatie aan boslandschappen en vloeiweiden. Hier en daar een bordje of pijltje gemist? Het rode pijltje dat ons terug richting vertrekpunt moest leiden dook plots nergens meer op… De koppen werden bijeengestoken, gps en wandelapps boven gehaald en na enkele meters mis-stappen belandden we terug op de juiste weg. Het aantal afgelegde kilometers was bijgevolg ook ditmaal weerom niet helemaal correct. Maar iedereen beloofde om volgende keer weer zijn beste beentjes te komen voorzetten.

Met 44 leden van Neos Houthalen-Helchteren en Peer maakten we op donderdag 6 mei een bijzonder geslaagde uitstap naar Oost-Vlaanderen. Op het programma stonden twee hoogtepunten: een bezoek aan het prachtige Kasteel van Ooidonk en de kleurrijke Gentse Floraliën. We begonnen de dag in de omgeving van Deinze, waar het Kasteel van Ooidonk statig oprijst langs de oevers van de Leie. Dit indrukwekkende kasteel heeft een geschiedenis die teruggaat tot de 13e eeuw. Oorspronkelijk was het een middeleeuwse burcht, maar na vernielingen in de 14e eeuw werd het in de 16e eeuw heropgebouwd in de elegante Vlaamse renaissancestijl die we vandaag nog bewonderen. Met zijn sierlijke torens, slotgracht en mooi aangelegde tuinen sprak het meteen tot de verbeelding. Tijdens de rondleiding vernamen we dat het kasteel eeuwenlang bewoond werd door adellijke families. De familie della Faille gaf het kasteel zijn huidige uitzicht, en later kwam het in handen van de familie t’Kint de Roodenbeke, die er vandaag nog steeds woont. Bijzonder was ook het verhaal dat Napoleon Bonaparte hier ooit verbleef tijdens zijn doortocht in onze streken, wat het kasteel een extra historisch cachet geeft. Na dit cultureel en historisch bezoek trokken we naar Gent voor de wereldberoemde Floraliën. Deze vijfjaarlijkse bloemen- en plantenexpo wist iedereen te bekoren. We wandelden langs prachtige bloemstukken, creatieve tuinopstellingen en indrukwekkende kleurencombinaties. De variatie en het vakmanschap waren werkelijk verbluffend en zorgden voor een feest voor het oog. Het werd een dag vol cultuur, natuur en gezellig samenzijn. De combinatie van geschiedenis en bloemenpracht maakte deze uitstap bijzonder geslaagd. Met mooie herinneringen en heel wat gespreksstof keerden we tevreden huiswaarts.

Op dinsdag 12 mei bezochten 19 leden van Neos uit Peer het bedrijf PIPO Appelsappen in Sint-Truiden. De naam PIPO staat voor “Piet Porreye”. Eerst maakten de deelnemers met de Pipotrein een rondrit door het 11 hectare grote fruitgebied. “De Pipo-trein is bedacht toen er eens bezoekers waren die wat slechter te been waren. Piet heeft toen wat stoelen op hun groene aanhangwagen gezet. Die mensen vonden dat zo geweldig dat die wagen definitief is uitgebouwd tot het Pipo-treintje. Het is toch mooi dat we de mensen op die manier zo dicht bij ons fruit kunnen brengen. Tijdens deze tocht kregen wij uitleg van de moeder over de boomgaard en de fruitteelt. “Veerle is logopedist van opleiding en werkte als coach voor kinderen met autisme. Maar ze was altijd al bezig met gezonde voeding. Ze perste zelf appelen, maar als je dat gewoon thuis doet, smaakt het een beetje melig en wordt het sap snel bruin. Dat kun je niet verkopen. Daarom zijn we op een bepaald moment begonnen met onze appels naar een loonperser te brengen om er echt appelsap van te maken. Vandaag maakt PIPO verschillende varianten van appelsap, zoals appelsap met gember, appelsap met kers en appelsap met framboos. Daarnaast produceren ze ook diverse soorten gelei, onder meer appelsap met kweepeer, appelsap met rabarber en etc...

Ons gezellige lentefeest werd feestelijk geopend door onze voorzitter Marleen. Dankzij de inzet van enkele bestuursleden verliep ook de receptie in een warme en aangename sfeer. De mooie tafelversiering en het heerlijke gebak werden weer met veel toewijding verzorgd door Hilda, waarvoor onze oprechte dank. Het smaakvolle buffet werd aangeboden door Mussenburghof en viel bij iedereen bijzonder in de smaak. Voor de nodige sfeer en ontspanning zorgde een verrassende goochelaar, die het publiek wist te boeien met zijn leuke en mysterieuze acts. Dank voor jullie aanwezigheid en dank aan iedereen die heeft meegewerkt om van dit lentefeest een fijne en geslaagde namiddag te maken.

Op 21 mei trok Fons opnieuw de kaart van de stevige ritten boven. Geen rustig toerke, maar een pittige tocht van om en bij de 50 kilometer, met hier en daar een helling die de benen liet branden. Toch was de sfeer onderweg uitstekend. Er werd gelachen, gezweet en af en toe gevloekt op de tegenwind die precies altijd van voren leek te komen. Halverwege de rit doemde tussen de bomen een bijzondere plek op: het Duits kerkhof. De stilte daar stond in schril contrast met het geratel van de fietsen en het hijgen van de groep. Rij na rij donkere kruisen herinnerden aan jonge soldaten die ver van huis hun laatste rustplaats vonden. Sommigen waren nauwelijks ouder geweest dan de jongens die vandaag zorgeloos langs de wegen fietsen. Na de rustpauze stapte iedereen weer op de fiets. Met wat zwaardere benen maar een hoofd vol indrukken trok de groep verder huiswaarts. Het was niet zomaar een rit geweest. Het was een tocht vol kameraadschap, inspanning, geschiedenis en momenten die blijven hangen — precies zoals Fons het graag heeft.

Hoewel de weersvoorspellingen niet zo goed waren, had Fons toch zijn plan klaar: een fietstocht van 34 kilometer, dwars door het Limburgse landschap, met als eerste halte de Scoutsrally in Pelt en als eindbestemming de Drie Swaentjes in Peer. Hij stond er niet alleen voor—er waren in totaal tien Neos-leden die zich hadden laten verleiden tot dit kleine avontuur. De Scoutsrally in Neerpelt (nu Pelt) ontstond kort na de Tweede Wereldoorlog. Volgens de historische informatie van de organisatie zelf kreeg de scoutsgroep in 1945 toestemming om de terreinen te gebruiken die later zouden uitgroeien tot de Scoutsrally. Na een korte pauze, werd de tocht verdergezet richting Peer. De regen begon ondertussen toch lichtjes door te komen, maar dat leek de sfeer alleen maar te versterken. Het was een dag geworden waarin tien Neos-leden niet alleen samen hadden gefietst, maar ook samen een klein avontuur hadden beleefd. Na zo’n 34 kilometer kwam uiteindelijk de Drie Swaentjes in Peer in zicht. Het terras voelde bijna als een overwinning.

Van 25 mei tot 5 juni maakten we een mooie reis naar Oost-Canada met vier leden van Neos Peer. Verschillende steden en bezienswaardigheden werden bezocht met een leuke groep van Neos Limburg en een zeer goede gids. De busreis begon in Toronto en eindigde in Montreal. Tijdens deze reis werd de stad Toronto eerst bezocht, met een indrukwekkende CN Tower en multiculturele wijken. Daarna de beroemde Niagarawatervallen per boot en helikopter. De volgende dag reisden we verder door de prachtige natuur van de Thousand Islands langs de Amerikaans-Canadese kust naar de hoofdstad Ottawa, met het grootste historisch museum van Noord-Amerika, via Kingston en Mont-Tremblant naar Québec City. Onderweg bezochten we een suikerhut (suikeresdoornfabriek) en daarna het imposante stadje. In de traditionele woonplaats van de Huron-stam werd het leven van de inheemse Amerikanen verteld. Daarna gingen we verder naar Tadoussac, waar we een 'Walvisspotting'-boottocht maakten over de St. Lawrence-rivier om belugawalvissen te zien. Op weg naar onze volgende bestemming passeerden we enorme natuurreservaten en dichte bossen. Onderweg zagen we prachtige watervallen en vele meren. Daarna maakten we een treinrit naar een groot dierenpark met beren, elanden, wolven, bevers en vele andere dieren en vogels. In de middag kwamen we aan bij een groot meer waar we de nacht doorbrachten in een chalet in het bos. Met een natuurgids gingen we in de ochtend op ‘hiking’ om meer te leren over de fauna en flora van de provincie Québec. Daarna reden we weer verder door de mooie natuur naar de stad Montreal, met haar imposante gebouwen, musea, prachtige muurschilderingen, botanische tuinen en woonwijken. Het was een prachtige en onvergetelijke reis.

Op 16 juni was het weer zover: het jaarlijkse bowlingtornooi stond op het programma. Acht enthousiaste deelnemers verzamelden zich aan de banen voor twee uur sportieve strijd, plezier en gezonde competitie. Vijf mannen en drie vrouwen waren vastberaden om het beste van zichzelf te geven. Bij de vrouwen liet Marleen er vanaf de eerste worpen geen twijfel over bestaan wie de te kloppen speelster was. Met een reeks sterke beurten en enkele fraaie strikes nam zij al snel afstand van haar concurrentes. Josée en Monique probeerden het gat zo klein mogelijk te houden en vochten een spannende achtervolgingsstrijd uit. Hoewel zij af en toe dichterbij kwamen, bleef Marleen rustig haar punten verzamelen. Haar constante spel en vaste hand zorgden ervoor dat ze gedurende het hele tornooi de leiding stevig in handen hield. Ook bij de mannen tekende zich al vroeg een duidelijke leider af. Ferdi begon bijzonder sterk en zette meteen een indrukwekkende score neer. Strike na strike bouwde hij zijn voorsprong verder uit. Roger, Fons, Jef en Jean deden hun uiterste best om aan te klampen en lieten geregeld mooie worpen zien, maar Ferdi gaf geen krimp. Telkens wanneer een van zijn achtervolgers leek terug te komen, antwoordde hij met een nieuwe sterke beurt. Na afloop werd nog gezellig nagepraat over de mooiste strikes, de spannendste momenten en de onverwachte missers. Het jaarlijkse bowlingtornooi van 16 juni werd opnieuw een geslaagde editie, gekenmerkt door sportiviteit, vriendschap en een flinke dosis plezier. Iedereen keek alvast uit naar de volgende afspraak op de bowlingbaan.